Dziś jest sobota, 10 maja 2008, godz. 02:22. Zapraszamy do korzystania z serwisu.

Lucid Dreamer

Artykuły

„Lucid Dreamer” jest opowiadaniem mającym na celu przedstawić wam świadomy sen z perspektywy śniącego. Zapraszam w niezwykły świat marzeń...

...Położyłem mój notatnik na szafce obok łóżka, jak zwyczaj robić mam co nocy. Zapisałem dzisiejszą datę i przez chwilę wpatrywałem się w pustą kartkę, rozmyślając co znajdzie się na niej następnego dnia. - Może nareszcie się uda – pomyślałem. Spojrzałem na okno, było bardzo jasno. Księżyc rozświetlał cały mój pokój. Cały czas nachodziło mnie przeczucie, że noc ta będzie wyjątkowa. – Przecież już jest – przeszła mi po głowie myśl próbując uświadomić ten fakt. Nie wątpiłem w to, ponieważ księżyc tej nocy był naprawdę wyjątkowy. Przekonałem się o tym jeszcze bardziej, podchodząc do okna. Ogarnęło mnie niezwykłe zdziwienie, ponieważ nigdy wcześniej nie widziałem tak ogromnego obiektu na niebie. Niesamowitość tej sytuacji zmusiła mnie do wykonania testu rzeczywistości. Jak zawsze skoncentrowałem się i wyciszyłem. Próbowałem unieść się nad podłogą, lecz i tym razem się nie udało. – Szkoda – szepnąłem pod nosem i skierowałem się w stronę łóżka. Sięgnąłem do wyłącznika lampki, jeszcze raz spoglądając na mój jasnobrązowy notesik. Kiedy zgasiłem światło, prawie nie zauważyłem różnicy. Było tak jasno, że moja lampka nie grała teraz żadnej roli. Leżałem długo, spoglądając w biały sufit. Gdy zamknąłem oczy ,powtarzałem w myśli: – Dzisiaj odzyskam świadomość we śnie, ta noc jest przełomem w moim śnieniu. Wiedziałem, że afirmacje te regularnie powtarzam od bardzo długiego czasu. Jednak miałem świadomość, że za każdym razem nabierały one coraz większego sensu i to dawało mi wiarę...

...Las był bardzo wielki, był tak wielki, że nie wiedziałem czy jest to możliwe. Czułem sie bezpiecznie. Wokół słyszałem odgłosy natury, czysta melodia, bez skazy, bez cierpienia. Marzenia o spokoju i wytchnieniu miały tutaj swoje najgłębsze spełnienie. Przemierzałem okolice, nie mogąc niecieszyć się wspaniałym widokiem i uczuciem, jakie ogarniało mojego ducha. Co chwila zatrzymywałem się oglądając niesamowite rośliny, lecz i tak nie mogłem nacieszyć oka wszystkim, co mnie ogarniało. Powoli zbliżyłem się do pobliskiego żródła. Woda była tak czysta, że z łatwością ujrzałem kamienie leżące na dnie. Jeden z nich przykół moją szczególną uwagę. Wyciągnełem rękę jak tylko daleko mogłem, nagle poślizgnąłem się...

...Deszcz padał niesamowicie tego popołudnia, a ja znajdowałem się daleko od domu w samym centrum miasta. Kiedy chciałem ukryć się przed ulewą, zauważyłem, że wszystkie budynki są pozamykane, a na ulicach nie ma żywej duszy. Zdziwiło mnie to, ponieważ o tej porze niekiedy nie można było prześlizgnąć się wśród rozpędzonego tłumu, a sklepy wypchane były po same drzwi klientami. Nie zastanawiałem się jednak zbyt długo nad zaistniałą sytuacją i szybkim krokiem mierzyłem kolejne części chodnika.

Kiedy uciekałem tak przed deszczem, natrafiłem na kałużę. Była zbyt długa, bym mógł ja przeskoczyć, więc postanowiłem ją obejść. Jednak i to nic dało, ponieważ rozciągała się po całej ulicy od budynku do budynku. Było w niej coś dziwnego, wręcz znajomego mojej osobie. Przybliżyłem nieco moją twarz do wody. Na pofalowanej przez krople deszczu kałuży ujrzałem odbicie wielkiego koła. Powoli obróciłem się i spostrzegłem na niebie ogromny księżyc. Jakieś wewnętrzne przeczucie, a może przyzwyczajenie, w tak niesamowitych sytuacjach kazało wykonać mi test rzeczywistości. Jak zawsze skoncentrowałem się bardzo i po chwili podjąłem próbę uniesienia się nad ziemią. Dziwne uczucie ogarnęło moje nogi. – Nie czuję ich – ogarnął mnie strach. Spojrzałem w dół i... – czuję swoje nogi, ja nie czuję podłoża. – O Boże!!! – głośnio krzyknąłem. – Jestem we śnie!!! – Udało mi się!!! Momentalnie deszcz przestał padać, a na ziemi pojawiło się mnóstwo ludzi, którzy spoglądali w moją stronę. Otoczenie zmieniło się nie do poznania. Nie widziałem nigdy tak pięknych kolorów jak teraz. – To niemożliwe – pomyślałem. Jednak było możliwe i to w każdym sensie tego słowa. Opadłem na ziemię. Przez chwilę nie wiedziałem, co mam zrobić, jak postąpić. Moje podniecenie było nie do opisania. Wiedziałem jednak, że muszę opanować swoje emocje. Kiedy ochłonąłem, wszystko stało się jeszcze bardziej wyraźnie i intensywne. Czułem zapach pizzy dobiegający z sąsiedniej knajpki. Słyszałem jak ludzie rozmawiają na różne tematy. Cała sytuacja była wręcz realna, lecz wiedziałem, że wszystko to jest wytworem mojej wyobraźni i byłem z tego bardzo dumny. Zawsze marzyłem o tej sytuacji, a teraz nie mogłem nic zrobić. Chodziłem, obserwowałem ludzi, podziwiałem piękny świat, mój świat. Nagle wszystko zaczęło się zamazywać. Widziałem, że czas na mnie, ale moje zadowolenie był ogromne. Zamknąłem oczy i powiedziałem: – Możesz być z siebie dumny...

...Gdy otworzyłem oczy, na zegarku widniała 4:32. Szybko podniosłem się z łóżka i na mojej twarzy pojawił sie ogromny uśmiech. Moje zadowolenie przybrało nawet głośniejszej formy, jednak zdawałem sobie sprawę z aktualnej godziny i opanowałem radość. – Udało się – jeszcze raz powtórzyłem i spojrzałem na okno, za którym widniał najwspanialszy obiekt na niebie...

Michał „ErAmon” Imaszewski

Artykuł ten pochodzi z 4 numeru magazynu internetowego "Przebudzenie"
Dodano: 21 grudnia 2006, 15:03
Ilość wyświetleń: 9964
Średnia ocena: 5/5 (2 głosów)
Kategoria: świadome śnienie